Amanda de Wit is contactlensspecialist bij Visser Contactlenzen en recent afgestudeerd als optometrist bsc.
Met haar specialisatie in orthokeratologie en vormstabiele lenzen werkt ze op meerdere locaties, waaronder het Slotervaartziekenhuis in Amsterdam en het UMC in Utrecht. In haar dagelijks werk ziet ze een breed scala aan cliënten. Ze bespreekt een recente casus die opviel vanwege de eenvoud van de oplossing én de impact op het dagelijks leven van de cliënt.
Amanda: “De cliënt in deze casus is begin zestig en werkt in het ziekenhuis op de operatiekamer (ok). Ze had al jarenlang last van droge ogen. Dat begon na een plus-correctie met laser, zo’n vijftien jaar geleden. Sindsdien had ze continu klachten: irritatie, droogte en de noodzaak om vaak te druppelen. Maar op de ok kan dat simpelweg niet: het is niet hygiënisch en praktisch onmogelijk tijdens langere operaties”. De cliënt had al van alles geprobeerd: diverse oogdruppels, scleralenzen, zachte lenzen – zonder blijvend resultaat. “Ze was eigenlijk overal al geweest, maar niets hielp echt. En dan moet je blijven functioneren in een veeleisende werkomgeving. Dat heeft invloed op je kwaliteit van leven”.
In overleg met de cliënt besloot Amanda om terug te grijpen op een ogenschijnlijk eenvoudige oplossing: een bandagelens. “Dat klinkt niet als een spectaculair voorstel, zeker niet als iemand al zoveel geprobeerd heeft. Maar juist die basale benadering bleek effectief. De lens bood bescherming, hield het oog vochtig en zorgde dat ze zonder druppelen haar werk kon doen”. De bandagelens kon probleemloos zo’n twaalf uur per dag worden gedragen. Bovendien bleek het in het geval van deze cliënt mogelijk om de lenzen naar wens op sterkte aan te passen, iets wat na een laserbehandeling vaak niet goed te corrigeren is met een zachte lens. In dit geval, door de corneavorm na een laserbehandeling bij pluscorrectie, werk dit wel”. “Het resultaat was dat ze haar bril niet meer hoefde te dragen op de ok. Het lijkt een simpele oplossing, maar de impact op haar dagelijks functioneren was enorm. Ze voelde zich gehoord, geholpen én kon weer doen waar ze goed in is, zonder onderbreking, zonder frustratie”. Deze ervaring bevestigt voor Amanda weer eens het belang van luisteren, teruggaan naar de basis en het serieus nemen van klachten. “Droge ogen worden soms gezien als iets kleins, maar het beïnvloedt echt je leven. In dit geval hebben we met een relatief eenvoudige lens een groot verschil kunnen maken”. Amanda kwam tot haar aanpak op basis van de bestaande protocollen binnen Visser Contactlenzen. “We werken volgens duidelijke richtlijnen, wat zorgt voor structuur en consistentie. Tegelijk is er genoeg ruimte om je eigen visie en ervaring in te brengen. In dit geval had ik met de cliënt besproken wat er allemaal al geprobeerd was en wat zij belangrijk vond. Op basis daarvan heb ik de eerste lenskeuze gemaakt”.
Binnen Visser is kennisdeling essentieel. “We leren veel van elkaar, bijvoorbeeld via onlinebijeenkomsten over specifieke onderwerpen zoals droge ogen. Je kunt snel overleggen met collega’s, en dat maakt je sterker als team. Je hoeft het niet alleen te doen”.
Amanda ziet de samenwerking tussen specialist en praktijkassistentie als heel waardevol. “De praktijkassistent zorgt voor het maken van afspraken, geeft advies over het gebruik van de vloeistof en begeleidt cliënten bij het inzetten en uithalen van lenzen. Maar ook in de communicatie en nazorg is hun rol belangrijk. Ze vangen signalen op bij de balie, geven een heads-up als iemand onzeker of nerveus is, en helpen daarmee met het verwachtingsmanagement”. Wat volgens Amanda die goede samenwerking kenmerkt? “Dat je elkaar aanvult. Soms vergeet ik iets administratiefs of is er simpelweg tijdgebrek. Dan is het fijn als de praktijkassistent dat ziet en opvangt. Ook dat is cliëntgerichte zorg”.
Sinds haar start bij Visser een paar maanden geleden voelt Amanda zich op haar plek. “Ik waardeer de vrijheid om te werken met producten waar ik zelf goed mee uit de voeten kan. En het feit dat je je eigen aanpak kunt combineren met de gezamenlijke richtlijnen binnen Visser”. Voor de toekomst kijkt ze uit naar nog meer diversiteit in haar cliëntenbestand. “Doordat ik op meerdere locaties werk, ontmoet ik steeds weer andere mensen en andere casussen. Dat maakt het vak dynamisch en uitdagend. En met contactlenzen kun je bij veel meer oogaandoeningen iets betekenen dan mensen vaak denken – een aspect van ons vak dat ik heel waardevol vind”.
Tags: Droge ogen, Visser