In deze column deelt Richard Backx, optometrist en professional relations manager bij Bausch + Lomb Vision Care Benelux, zijn persoonlijke observaties vanuit de optiekpraktijk. Hij reflecteert op generatieverschillen op de werkvloer, veranderende verwachtingen en de vraag hoe we jong talent écht aanspreken zonder ‘cringe’ te worden.
“Aan het einde van het ANVC Congres 2025 hadden Anneke Pastoor en ik een ‘Vakgenoten in gesprek’. Ik ging al een beetje richting low-battery-mode na een drukke congresdag en ik vermoed dat ik niet de enige van ons gezelschap was. Hoe fantastisch om te merken dat onze gezamenlijke passie voor ons vak ons vleugels gaf! Er werd soms vurig, maar met respect en energie gediscussieerd, gedeeld en van elkaar geleerd”.
Dat is natuurlijk ook hetgeen ons bindt in de optiek. Onze gedeelde zorg om samen het zicht van onze cliënten te verbeteren. We weten veel, we kunnen veel, we doen al veel. En heel soms voelt dat toch niet als genoeg. Want we zien de markt, het consumentengedrag en onze collega’s veranderen. Ik zie om mij heen soms een flinke worsteling tussen generaties die elkaar proberen te begrijpen, maar het daar wel eens moeilijk mee hebben. Zo vindt de millennial (1982-1996) soms dat de Gen Z (1997-2012) minder bereid is om wat extra’s te doen. Waar de eerstgenoemde nog volop gelooft in hard werken om vooruit te komen (hustle cultuur), vindt de laatstgenoemde juist dat de millennial ongezond werkt volgens een achterhaald principe.
De Gen Z-generatie streeft veel meer naar balans, mentale gezondheid en vraagt flexibiliteit; dus ook bij een werkgever. Zij verwacht coachend leiderschap en wenst persoonlijke ontwikkeling (en dat hoeft niet per definitie vaktechnisch gericht te zijn!). Zij doet het ook erg goed op authenticiteit, transparantie, inclusie en duurzaamheid. ‘Mijn’ generatie (bouwjaar 1984) ziet dat soms als een mate van naïef idealisme en daarmee onrealistisch in het werkveld. Tel daarbij op dat de Gen Z geleerd heeft iedereen informeel aan te spreken en uitgaat van gelijkwaardigheid, terwijl de millennial dat juist weer als respectloos of te ongeduldig ervaart, en ik zie hier wel potentie voor een generatiekloofje.
Als volleerd lid van de hustle mentaliteit kan ik me voorstellen dat, als je een vacature met teksten ziet zoals ‘Wil jij ook graag nét dat ene stapje meer zetten?’ of ‘Heb jij ook geen 9 tot 5 mentaliteit?’ en de legendarische ‘Wij bieden een marktconform salaris’, dit de jongere generatie niet echt prikkelt om te reageren. Want de begeisterde vakmensen die vol enthousiasme van school komen, zijn gepokt en gemazeld door alle clickbait en teasers die ze online tegenkomen. Als inspiratie voor deze column kwam ik dan ook weer voorbeelden tegen van vacatures die misschien wél wat meer ‘main character energy’ hebben.
Een optiekzaak in omgeving Rotterdam zoekt een winkelmedewerker optiek. Er wordt een persoonlijke invalshoek gekozen door de namen van de eigenaren te benoemen, de stijl en werkwijze wordt verteld (authenticiteit: check!) én er wordt een gedetailleerde weergave van de werkzaamheden en verwachtingen uiteengezet (transparantie: check!). En nee, je hoeft je als werkgever niet in vreemde bochten te wringen met teksten als ‘Sws hebben wij Hdp Cappu en is de vibe bij ons gezel’. Blijf dicht bij jezelf, maar denk wel na wat de nieuwe generatie belangrijk vindt. Wist je trouwens dat Gen Z’ers fantastisch kunnen multitasken? Zij zijn gewend om razendsnel van content te wisselen. Lijkt me een geweldige eigenschap voor in de winkel. Beide generaties kunnen elkaar in mijn ogen zeer goed versterken. Wanneer millennials lekker in hun mentorrol stappen en Gen Z openstaat voor de ervaring van deze collega’s, zie ik de toekomst rooskleurig in.
Tags: Column, Gen Z, Richard Backx